วันพุธที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2554

ซื้อของ กลัวน้ำท่วม

คือข่าวน้ำท่วมมันก็นานมาละ อิบ้านผมก็อยู่เหนือ (พิษณุโลกมันเหนือตรงไหนฟร๊ะ) แต่กลัวน้ำท่วมว่ะ ก็เลยซื้อของมาตุนไว้อย่างดิบดี เอาเป็นว่ากะอยู่ด้วยตัวเองได้ 3-4 วันก็โอเคละมั้ง เดี๋ยวรัฐบาลก็ส่งคนมาช่วยเราเอง ประเทศเราเป็นประเทศที่พัฒนาแล้ว จริงมั้ย ? (กรูประชดเฟร้ยย)

1. อย่างแรกเลย ต้องน้ำเว๊ย ขาดอาหารขาดได้ แต่ขาดน้ำตาย
เก็บๆไว้ ตุนไว้ให้ซะใจกันไปเลย เก็บไว้อาบเลยก็ได้ จะดองจะหมักจะแช่ จะเชรี่ยไรก็ตาบสบายครับ น้ำมันไม่บูด แต่ก็ไม่รู้ว่าบางขวดมันเขียนวันหมดอายุไว้ทำซากอะไรมิทราบ เค้าอาจจะหวังดี แต่ถ้าในจังหวะน้ำขาดแขลน กูไม่สน ว่าหมดอายุหรือไม่ กูขอเสพย์น้ำให้ชื่นใจครับ (ออกทะเลไปนิด)










2. มีน้ำแล้วต้องมีมาม่าครับ แต่ในรูปนี้มันไวไว แต่ก็ไม่รู้ทำไมเวลากินไวไว ต้องมีคนทักว่า "กินมาม่าเหรอ"



(เจ ด้วยนะมึง เพราะว่าซื้อตั้งแต่เทศกาลกินเจแล้วเหลือ)






3. สารพัดปลากระป๋อง ยี่ห้อไรก็กินๆไปเห๊อะ กินแต่น้ำกับมาม่า เอ๊ย ไวไว มันจะแห้งตายกันพอดี มันต้องมีโปรตีนด้วย การเลือกอาหารกระป๋องก็คงถูกสอนมาตั้งแต่เด็กแล้ว ห้ามบุบๆบี้ ดูวันหมดอายุให้ดี บลาๆ











4. อันนี้โคตรแนะนำครับ มาตรฐานสากลของโลก ตั้งแต่จำความได้ "ไข่" ก็ไม่เคยหายไปจากช่องวางไข่ในตู้เย็นเลย มีให้หยิบไปปู้ยี้ปู้ยำในเมนูอาหารตลอดเวลา อยากรู้จริงๆ ใครหนอมันเป็นคนริเริ่มเอาไข่มารับประทานวะ


"กินมากๆแม่ง... อ้วนครับ"





สรุปน้ำไม่เข้าบ้าน ท่วมแต่ถนน แต่รถก็ผ่านไปมาได้ สรุปอีกที กูซื้อของมา Fail ครับ

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น